Tiyatronun ilk keşiflerinden biri, D'Elbeuf Dükü tarafından Savoy Prensi'ne hediye edilen iki Herculaneum kadınının mermer heykelleriydi. 18. yüzyılda Dük D'Elbeuf tiyatroda daha fazla kazı yapılmasını onaylamıştır. Evini süslemek için bu tür başka hazineler bulmaya çalıştı.
Herculaneum tiyatrosunun öne çıkan özellikleri
Heykeller
Sahne
Sahne, tiyatroda ilk kez 1709 yılında tesadüfen keşfedilen şeydi. Şimdi, tiyatronun keşfinden sonra 18. yüzyılda inşa edilen iki direkten oluşmaktadır. Scaenae Frons'un ya da sahnenin arkasında yer alan ve sahnedeki sanatçıları çerçeveleyen yükseltilmiş sütunların yıkık kalıntıları bulunmaktadır. Proscenium ya da yükseltilmiş tiyatro sahnesinden de bazı kalıntılar var.
İç Mekanlar
Tiyatronun derinliklerine inmek için dar tünellerden geçmek ve alçak kemerlerden aşağı eğilmek gerekiyor. Duvarlar ve sütunlar boyunca kireç birikintileri ve zaman zaman su sızıntıları var, bu da tiyatroyu kaygan ve nemli bir yer haline getiriyor. Ancak tiyatro en parlak döneminde mermer duvarlara, canlı fresklere ve heykellere sahipti. Bu heykellerden bazıları bugün Dresden Müze'nde ve Napoli Arkeoloji Müze'nde yer almaktadır.
Yazıtlar
Eşlik eden heykeller uzun süre önce kaldırılmış olsa da, tiyatronun içinde iki yazıt hala okunabilmektedir. Bunlardan biri, dönemin Girit valisi ve Herculaneum'un kamusal faydalanıcısı Marcus Nonius Balbo'ya adanmıştır. Diğeri ise MS 54 yılında Roma Cumhuriyeti Konsülü olan Appius Claudius Pulcher'e ithaf edilmiştir. Pulcher'ın Herculaneum'da bir tatil yeri vardı.
